12 listopada 2020

Partie i organizacje w powiecie starogardzkim w 1922 roku w dokumentach Archiwum Państwowego w Gdańsku.


 Stali czytelnicy tej strony wiedzą, że w kręgu moich zainteresowań znajduje się głównie Kociewie, jego historia i losy mieszkańców. Wiąże się to z wielokrotnymi wizytami w Archiwum Państwowym w Gdańsku. Wiele z wynotowanych materiałów zbieram w konkretnym celu, ale są i takie, które gromadzę jedynie z nadzieją, że kiedyś je wykorzystam. I tak jest właśnie w tym przypadku. Przeszukując archiwalia dotyczące Czarnej Wody odnotowywałem i te, które z ówczesną wsią nie miały nic wspólnego. Tak powstała baza informacji, która pozwoliła na napisanie artykułu o powyższym tytule.

1 października 2020

Porucznik Stefan Bolesław Madejczyk (1911-1992) – polski lotnik na obczyźnie.



 
Taki tytuł nosi moja najnowsza książka, która ukazała się w ostatnich dniachwrześnia 2020 roku. O por. Stefanie Madejczyku pisałem już w wydanej w 2012 roku książce „Alojzy Paweł Gusowski pilot 305 Dywizjonu Bombowego”, poświęconej wspomnianemu pilotowi urodzonemu 25.01.1916 roku w Starogardzie Gdańskim. We wrześniu 1939 roku Gusowski jako pilot 41 Eskadry Rozpoznawczej, odbył jeden lot bojowy na samolocie Karaś. Miał polski stopień plutonowy pilot, a angielski Sergeant Flight. W 305 Dyonie Bombowym odbył jako pilot 17 lotów bojowych na Wellingtonie, podczas których dwukrotnie był zestrzelony i zawsze wracał do służby. W książce przedstawiłem także krótkie informacje o członkach załogi, z którymi Gusowski jako pierwszy pilot odbył ostatnie loty, w tym tragicznie zakończony nalot na Osnabrück. W locie tym spośród pięciu członków załogi uratował się jedynie por. Madejczyk. Pozostali zginęli i są pochowani w Raalte w Holandii.

7 września 2020

Jachtem z Kołobrzegu na Rugię.


Od 2014 roku instruktorzy byłego szczepu ZHP im. „Szarych Szeregów” w Państwowych Szkołach Budownictwa, działający w nim w latach 1964-72 uczestniczą w rejsach organizowanym co roku na „Portowcu Gdańskim II”. Byliśmy w Kaliningradzie, na Morzu Północnym, na Bornholmie i norweskich fiordach. Tym razem nowy wirus skorygował nasze pierwotne plany. Wieloetapowy rejs obejmował jedynie kraje dla nas otwarte. Nasz rejs rozpoczęliśmy w Kołobrzegu, a celem było Sassnitz. Po drodze mieliśmy porty w Dziwnowie, Nowym Warpnie i Peenemünde. Wracając z Sassnitz, zawinęliśmy do Świnoujścia, a nasz etap zakończyliśmy w Kamieniu Pomorskim. Wszystko to zostało opisane w reportażu, do lektury którego zapraszam

16 sierpnia 2020

Edmund Jan Kowalkowski (1876-1936). Dekorator kościołów w Kartuzach i Sianowie.


Artykuł o powyższym tytule ukazał się w Kartuskich Zeszytach Muzealnych nr 3/2018. Nie mogłem go opublikować wcześniej ze względów komercyjnych o czym pisałem na mojej stronie 6 października 2019 roku. Edmund Jan jest starszym bratem mojego dziadka Józefa Serwacego, urodził się w niedalekim Goręczynie, ale całe swoje dorosłe życie spędził w Kartuzach, gdzie mieszkał wraz z żoną i dziećmi. Uzdolniony malarsko wykonywał prace malarskie, renowacyjne i złotnicze w kościele (kolegiacie) w Kartuzach, w Sianowie oraz w ówczesnej kaplicy w Kręgu pod Starogardem. Jest m.in. autorem oleodruku przedstawiającego Matkę Boską Sianowską oraz stacji drogi krzyżowej wiszących dziś w kościele p.w. św. Kazimierza w Kartuzach.

Ks. Alojzy F. Kowalkowski – historyk, polonista, bibliofil, kapelan RAF.

O tym, że ukazał się drugi tom z cyklu „Pomorzanie znani i nieznani”, a w nim mój artykuł pod ww. tytułem przedstawiający sylwetkę ks. Alojzego F. Kowalkowskiego pisałem na mojej stronie 26 maja 2019 roku. Ks. Kowalkowski wyświęcony w 1929 roku był absolwentem Uniwersytetu Poznańskiego, kapelanem w Polskich Siłach Powietrznych na zachodzie. Po wojnie był wykładowcą WSD w Pelplinie i kustoszem tamtejszej biblioteki. Dziś przedstawiam pełną treść artykułu. Przypominam jednocześnie, że okres służby ks. Kowalkowskiego w PSP szczegółowo opisałem i zaprezentowałem w czasopiśmie „Smugi na Niebie”. Artykuł ten umieściłem na mojej stronie 2 grudnia 2019 roku.